با سلام و خوش آمدگویی به وبلاگ تخصصی امام حسین (ع)

لازم به ذکر است که اکثر مطالب این وبلاگ از کتاب " شگفتیهای زیارت عاشورا از منظر ائمه اطهار نوشته احسان مهدوی اشرف" می باشد.

امیدوارم که مطالب وبلاگ برایتان مفید واقع شود.

دربخش پنجم کتاب حماسه حسینی که مربوط به یادداشت‌های شهید مطهری است، در واقع یادداشت‌ها و فیش‌های تحقیقاتی استاد بوده که قصد داشته بعدها درباره آنها تحقیق کند و هنوز در این مطالب به نتیجه قطعی نرسیده بود. این مسأله برای اهل تحقیق و پژوهش، کار رایجی است که گاهی مطلبی را در جایی یادداشت می‌کنند تا در فرصتی مناسب راجع به آن تحقیق کنند. اما مشکلی که در مورد شهید مطهری پیش آمده این است که ناشر محترم، به دلیل جایگاه ویژه استاد و با هدف انتشار آثار جدیدی از ایشان، یادداشت‌های خام ایشان را که هنوز در آنها تحقیق نشده بود، در کنار سخنرانی‌های ایشان که دیدگاه‌های پخته و نهایی او بود به چاپ رساند و آن همه سر و صدا به راه انداخت. این در حالی است که ناشر در مقدمه کتاب این تذکر را هم داده است ؛ در مجموع شاید شهید مطهری قصد داشته در این موضوع تحقیق کند و نظر نهایی خود را در این باره اظهار نکرده بود و نمی‌توان ادعا کرد که ایشان ماجرای شهادت دختر کوچک امام حسین در شام را قبول نداشته است.

عده‌ای از ارادتمندان به ساحت قدسی اهل بیت‌(ع) در پاسخ به شبهه‌ای که در برخی محافل مطرح شده نظر دو تن از مراجع عظام تقلید شیعه در این خصوص را با طرح 4 سؤال جویا شده‌اند

    1صحت وجود دختری با مشخصاتی که ارباب مقاتل در مورد کیفیت شهادت آن بزرگوار نقل کرده‌اند (درخرابه شام) چیست؟
    2صحت انتساب چنین دختری به امام حسین‌(ع) چگونه می‌باشد؟
    3صحت انتساب حرم موجود در نزدیک دمشق به دختری به نام حضرت رقیه‌(س) چگونه است؟
    4با توجه به موارد گفته شده و پاسخ‌های حضرت عالی انجام نذر و ادای آن دارای چه حکمی است؟
متن کامل نظرات این دو مرجع تقلید تقدیم می‌گردد

پاسخ آیت‌الله‌العظمی مکارم شیرازی
بسمه‌تعالی
شکی نیست که دختر کوچکی از امام حسین‌(ع) در شام از دنیا رفت و در آنجا دفن شد و حرم فعلی منسوب به همان دختر است، اما این که نام آن دختر رقیه بوده یا نام دیگری داشته در بین دانشمندان اسلامی اختلاف نظر وجود دارد هر چند معروف این است که نامش رقیه است.
همیشه موفق باشید.

پاسخ آیت‌الله‌العظمی نوری همدانی
بسمه‌تعالی
در کتاب‌هایی چون کامل بهائی و نفس‌المهموم و کتاب‌های معتبر دیگر دختر خردسالی که برخی نام او را رقیه نامیده‌اند و در شام به شهادت می‌رسد، برای امام حسین‌(ع) ذکر کرده‌اند و اگر کسی برای آن حضرت نذر کند، باید آن را ادا نماید و مضجع موجود در دمشق متعلق به آن حضرت است.

منبع :

http://www.mortezamotahari.com

تمام علمای اسلام در وجوب و لزوم توبه اتفاق نظر دارند و در متن قرآن مجید کراراً به آن امر شده است. در آیه 8 سوره تحریم می‌خوانیم:

ای کسانی که ایمان آورده‌اید به سوی خدا باز گردید، توبه کنید، توبه‌ای خالص و بی‌شائبه، امید است (با این کار) پروردگارتان گناهانتان را ببخشد و شما را در باغهایی از بهشت که نهرها از زیر درختانش جاری است داخل کند.

همه انبیاء الهی هنگامی که برای هدایت امتهای منحرف مأموریت می‌یافتند یکی از نخستین گامهایشان دعوت به توبه بود، چرا که بدون توبه و شستن لوح دل از نقش گناه، جایی برای نقش توحید و فضائل نیست.

علاوه بر این دلیل دلیل عقلی روشنی بر وجوب توبه داریم و آن اینکه عقل حاکم بر این است که در برابر عذاب الهی خواه یقین باشد یا احتمالی باید وسیله نجاتی فراهم ساخت و با توجه به اینکه توبه مهمترین وسیله نجات است، عقل آن را واجب می‌شمرد، چگونه افراد گنهکار خود را از عذاب الهی در دنیا و آخرت می‌توانند محفوظ بشمرند در حالی که توبه نکرده باشند.

آری! توبه واجب است هم به دلیل صراحت آیات قرآن مجید و هم روایات اسلامی و هم دلیل عقل و از این گذشته وجوب توبه در میان تمام علمای اسلام مسلم و قطعی است.

نمونه احادیثی در مورد توبه

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم : توبه گذشته ها را مى پوشاند.

امام على علیه‌السلام : توبه رحمت را فرود مى آورد.

هیچ واسطه و شفیعى کاراتر از توبه نیست .

توبه خالصانه گناه را مى زداید.

پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم : کسى که از گناه توبه کند مانند کسى است که گناهى نکرده باشد.

امام على علیه‌السلام : توبه خوب گناه را پاک مى کند.

مقام توبه گر

(همانا خداوند توبه گران و پاکیزگان را دوست مى دارد).

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم : نزد خدا چیزى محبوبتر از مرد یا زن توبه گر نیست .

امام باقر علیه‌السلام : یکى از محبوبترین بندگان خدا نزد خداوند فتنه گرى است که توبه کند.

پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم : همه آدمیان خطا مى کنند و بهترین خطاکاران توبه کنندگانند.

هـان ! سـوگـنـد به خدا که شادى خداوند از توبه بنده اش بیشتر است تا شاد شدن مرد از (پیدا کردن ) شترش .

امام باقر علیه‌السلام : شادى خداوند از توبه بنده اش بیشتر است تا شادى مردى که در شبى تار شتر و ره توشه خود را گم کند و سپس آن را بیابد.

.

نشانه توبه گراز زبان پیامبر

اخلاص عمل براى خدا

فرو گذاشتن باطل

پایبندى به حق

شوق وآزمندى به نیکى .

مناجات امام سجاد علیه السلام

ما را از آنان قرار ده که درختهاى گناهان را در برابر دیدگان دل خود نشاندند و با آب توبه سیرابشان کردند تا آن که برایشان میوه پشیمانى به بار داد.

ایـمـنشان گردانیدى .. .

پس هوشیارى عظیم دست یافتند وجامه خدمتگزارى پوشیدند .

و ما را از آنان قرارده که .. .

پرده هاى آتش خواهشهاى نفس را با ریختن آب توبه کندند و ظرفهاى نادانى را با زلال آب زندگى شستند .

چه زمانی توبه پذیرفته می شود

(کسانى که کارهاى زشت مى کنند و چون مرگشان فرامى رسد مى گویند که اکنون توبه کردیم و نیز آنان که کافر بمیرند, توبه ندارند).

(کسانى که بعد از ایمان آوردن کافر شدند و بر کفر خود افزودند توبه شان پذیرفته نخواهد شد)

امـام صـادق علیه اسلام در پاسخ به سؤال از آیه (کسانى که کارهاى زشت مى کنند ...) آن زمانى است که امر آخرت رامشاهده کنند.

پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم : هر کس , پیش از مشاهده , توبه کند خداوند توبه اش را مى پذیرد.

خداى تعالى توبه بنده را, پیش از آن که نفسش به شماره افتد, مى پذیرد.

امام باقر علیه‌السلام با دست خود به حلقش اشاره کرد و فرمود: هر گاه جان به این جا برسد عالم (راهى براى ) توبه نداردو جاهل دارد.

امـام صـادق علیه‌السلام بـا دست خویش به گلوى مبارکش اشاره کرده فرمود: هرگاه جان به این جا برسد عالم (راهى به )توبه ندارد.

امـام رضا علیه‌السلام در پاسخ به این پرسش که : چرا خداوند فرعون را با آن که ایمان آورد و به یگانگى او اقرار کرد غرق ساخت ؟

زیرا او هنگامى ایمان آورد که عذاب را مشاهده کرد و ایمان آوردن به هنگام مشاهده عذاب پذیرفته نیست .

پشیمانى نوعى توبه است

امام على علیه‌السلام : پشیمانى یکى از دو توبه است .

پیامبر خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم : پشیمانى نوعى توبه است .

امام باقر علیه‌السلام : براى توبه کردن پشیمانى کافى است .

با پشیمانى سخت و آمرزش خواهى فراوان , رشته گناهان گذشته را قطع کن .

امام على علیه‌السلام : پشیمانى از گناه همان آمرزش خواهى است .

پشیمانى از گناه مانع تکرار گناه مى شود.

آن که پشیمان شود توبه کرده است , هر که توبه کند به خدا بازگشته است .

اعتراف حقیقى به گناه

و گروهى دیگر به گناه خود اعتراف کردند که اعمال نیکو را با کارهاى زشت آمیخته اند.

امام باقر علیه‌السلام : به خدا سوگند تنها آن کس از گناه مى رهد که به آن اعتراف کند.

امام على علیه‌السلام : اعتراف راستین اثر ارتکاب گناه را نابود مى کند.

امام باقر علیه‌السلام : سوگند به خدا که خداوند متعال از مردم جز دو کار نخواسته است : به نعمتهاى او اعتراف کنند تا آنان را نعمت فزونتر دهد و به گناهان اقرار ورزند تا گناهانشان را بیامرزد.

امـام عـلـى علیه‌السلام : پـشـیمانى , استغفار است , اعتراف به گناه پوزش خواهى است و انکار آن پاى فشردن بر گناه است .

شفیع و میانجى گنهکار همان اعتراف اوست (به گناهان ) و توبه او همان پوزش خواهى اوست .

گنهکارى که به گناه خویش اعتراف ورزد بهتر است از فرمانبردارى که به کار خویش ببالد.

پـیـامـبـر خـدا صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم فرمودند اگـر نشان توبه در توبه گزار آشکار نشود توبه نکرده است

طلبکاران را خشنود سازد

نمازها رااعاده کند

میان مردم فروتنى کند

خود را از شهوات و خواهشهاى نفسانى بدور دارد

با روزه گرفتن گردن خود رانزار کند.

پایه هاى توبه

امام علی علیه‌السلام تـوبه بر چهار پایه استوار است

پشیمانى در دل

آمرزش خواهى به زبان

عمل کردن با اعضاى بدن

تصمیم بر باز نگشتن به گناه

اسـتـغـفـار درجـه والا مـقـامان است و نامى است که پنج معنا در بر دارد

1- پشیمانى از گـذشته

2- تصمیم برترک همیشگى آن

3- آن که حقوق مردم را به آنان بپردازى ...

4- ایـن که حق هر واجبى را که ضایع کرده اى ادا کنى

5- این که گوشت برآمده از مال حرام را با انـدوهـهـا آب کنى چندان که پوست به استخوان چسبدو میان آن دو گوشتى تازه روید و که سختى طاعت را به تن بچشانى چنان که شیرینى معصیت را به کام او ریخته بودى .

منبع:pirekhorasan.blogfa.com     وبلاگ با ولایت تا ظهور

مرحوم فاضل دربندی رضوان الله تعالی علیه در كتاب اسرار از سید اجل فاضل متقی و كامل صالح نقی سید محمد علی مولوی هندی دكنی كه از اجله احباب و اوثق اصحاب او بوده و در اول عمر در شهر دكن و بعد در قریه حیدر آباد هند زندگی می كرد نقل می نمود: در قریه دكن كه از توابع حیدر آباد هند است در شب هفتم ماه محرم گودال بزرگی مدور حفر می كنند كه عمق آن گودال تقریبا پنجاه متر می شود سپس درختان بزرگی از اشجار تمر هندی كه استقامت در آتش و سوزندگی آن غیر قابل وصف است از ریشه میكنند و آنرا تكه تكه می كنند بآن گودال می اندازند و آنرا در همانشب آتش می زنند و از شب هفتم تا شب دهم آنرا می سوزانند تا آنكه آن گودال مانند دریائی از آتش شعله ور و موج می زند

چون نصفهای شب عاشورا نزدیك می شود اهل آن قریه از پیر وجوان بزرگ و كوچك از منزلهای خود بیرون می آیند در چاهی كه در آن نزدیكی است و بنام بیت العاشورا است غسل می كنند

و هر یك لگنی (برای سترعورت) بر كمر می بندند با پای برهنه فریاد زنان و نوحه كنان شاه حسین شاه حسین گویان بسوی آن گودال روانه می شوند و علمها و پرچمها  در جلوی آنها برده می شود. تا آنكه كنار آن گودال می رسند (در كنار این گودال افرادی ایستاده اند و با بادبزنهائی كه در دست دارند آتش را باد می زنند كه خاكستر و غبار ازروی آن برود و شعله های آتش سوزان ترگردد و حرارت آن طوری می باشد كه ده متر به بالا پرنده را در هوای مقابل می سوزاند و آتش آن چوبها هم در اصل طبیعت بطوریستكه اگر ذره ای از آن بر بدن انسان افتد تا استخوانش را هم می سوزاند ) شاه حسین گویان بر آن آتش وارد می شونداول بزرگ ایشان با نیزه ی بلندی كه در دست خود دارد داخل گودال می شود و سایرین شاه حسین شاه حسین گویان همگی  بر روی آتش مانند اینكه روی زمین راه می روند بدون آنكه پاهای آنها در آتش فرو رود یا آنكه بر بدن یا پای آنها آتشی افتد و این عادت هر سال در میانشان جاریست .

دارالسلام مرحوم نوری جلد یك صفحه دویست و چهارده از امالی مفید نیشابوری نقل شده: خانم و مخدره ای كه نوحه گر و مداحه بنام زره بود كه در تمام مجالس زنانه شركت می كرده  و اقامه عزاداری حضرت سیدالشهدا اباعبدلله الحسین را برپا می نموده  و خانم خوب و اهل تقوی بوده است و مخدرات دیگر را تشویق به عزاداری و گریه می نموده خلاصه برای عزاداری اهل بیت هر كاری كه از دستش برمی آمده انجام می داده.

یك شب كه بعد از جلسات به منزلش برمی گردد با حال خسته به بستر می رود وبخواب می رود. یك وقت در عالم خواب می بیند كه مشرف شد محضر مقدس بی بی عالم فاطمه زهرا سلام الله علیها حضرت بی بی نزد قبرمقدس حضرت سید الشهداء (ع) نشسته گریه وزاری میكند .و بعد با چشم گریان رو به این مخدره عنایت فرموده ومی فرماید ای زره در مجالس عزای فرزند دلبندم سید الشهداء (ع) این اشعار را بخوان.

ایها العینان فیضا              و استهلا لا تغیضا

     و ابكیا بالطف میتا             ترك الصدر و ضیضا

  لم امرضه قتیلا                 لا و لا كان مریضا

یعنی: ای دو چشمان و ای دو دیده ی من اشك بسیار از چشم و دیده ی اشكبار بریزید، زیاد گریه كنید، و به اشك كم اكتفا نكنید، و گریه كنید بر آن شهیدی كه در زمین كربلا افتاده و سینه اش زیر سم اسبها شكسته شده است. مریض نبود و از دار دنیا رفته است یعنی نه مریض از دنیا رفت و نه خودش از دنیا رقت بلكه او را كشتند.

شگفت انگیز تر اینكه آثار دگرگونی اجسام از شهادت آقا امام حسین (ع) پس از گذشت چهارده قرن در گوشه و كنار به چشم می خورد یكی از آنها جاری شدن خون  از درخت چنار زر آباد است. زر آباد یكی از قصبات قزوین و در نزدیكی قلعه ی الموت است كه هر سال روزعاشورا  هزاران نفر برای مشاهده ی چنارخون بار به آنجا میروند و روان شدن خون را از درخت به چشم خود می بینند.

آیه الله فقید سید موسی زر آبادی در كتاب كرامات به تفصیل ازجاری شدن خون از درخت چنار در روز عاشورا گفتگو كرده از پدرش سیدی علی و از جدش سید مهدی نقل كرده است كه در هیچ سالی این موضوع تعطیل نشده است، این كتاب چاپ شده و خطی آن در كتابخانه پسرش سید جلیل زر آبادی در قزوین موجود است. آیه الله مظفری فشرده آن را در كتاب ایضاح الحجه آورده است مرحوم آیه الله العظمی مرعشی نجفی درحاشیه عروه به هنگام برشمردن خون های پاك  می نویسد:

همچنین است خونی كه از درختی موجود در قریه ی زرآباد از توابع قزوین خارج می شود. نویسنده ی سطور مقدمه خصائص الحسینیه سال گذشته با جمعی از دوستان به زرآباد رفته و روان شدن خون را از این درخت با چشم خود دیده است و از خوانندگان كتاب دعوت می كند كه روز عاشورا را به زرآباد رفته و این درخت را با چشم خود ببینند. این درخت كنار قبر مطهر امامزاده ای مشهور به نام علی اصغر بن موسی بن جعفر (ع) قرار دارد و ظاهرا بیش از ششصد یا هفتصد سال از عمرش گذشته است. می گویند كه درست لحظه ی اذان صبح خون جاری می شود و بیش از چهار ساعت ادامه دارد..

در تهران كمتر كسی است كه نام مسجد مجد را نشنیده باشد مسجد نامبرده امام جماعتی داشت به نام حاج شیخ محمد تقی آملی كه مجتهد جامع الشرایط بود،     یاد دارم كه شیخ ما ایه الله خوشوقت می فرمود ایشان شاستگی مرجعیعت داشت ولی به عنوان آن كه در این رابطه مطرح نباشد فقط به امامت مسجد مجد وتدریس می پرداخت و بس و در بعضی از كتاب هایكه حالات علماء بزرگ و عرفا را نوشته اند، آمده كه مرحوم آیه الله شیخ محمد تقی آملی از جمله كسانی است كه به تشرف خدمت حضرت ولی عصر عجل الله تعالی فرجه  الشریف مفتخر گردیده است در مجله حوزه ی پنجاه و یك آمده كه مرحوم ایه الله آملی می فرمود: حدود چهل سال از سن من می گذشت، روزی به قم مشرف شدم، روز عاشورا در صحن حضرت معصو مه علیه السلام عزاداری مفصلی بود، روضه می خواندند و من هم خیلی متاثر شدم و زیاد گریه كردم، سپس به قبرستان شیخان رفتم و زیارت اهل قبورمی خواندم. {السلام علی اهل لااله الاالله...} در این هنگام دیدم تمام ارواح روی قبر هایشان نشسته اند و همگی می گفتند علیكم السلام آنگاه زمزمه هایی شنیدم مثل آنكه درباره ی امام حسین و عاشورا بود ای حسین ای حسین ای حسین جان می گفتند به این معنی كه عزاداری می نمودند.   

مرحوم شیخ احمد كافی این شهید گمنام و سرباز واقعی امام زمان و عاشق ولی عصر (عج) و واعظ شهیر و شهید در راه دین رضوان الله تعالی علیه فرمود: مرحوم سید هاشم رضوان الله تعالی علیه یكی از علماو بزرگ شیعه شام بود كه سه دختر داشت. می گوید یكی از دخترهایم خواب رفت یك سب بیدار شد و صدا زد: بابا شب بی بی رقیه را در خواب دیدم. بی بی به من فرمود: دختر به بابایت سید هاشم بگو آب امده در قبر من و بدن من ناراحت است قبر مرا تعمیر كنید. بابا اعتنائی نكرد، گفت مگر می شود با یك خواب دست به قبر دختر امام حسین (ع) زد.

فردا شب دختر وسطی همین خواب را دید: بابا باز اعتنائی نكرد. شب سوم دختر كوچك سید این خواب را دید. شب چهارم خود سید هاشم می گوید خوابیده بودم یك وقت دیدم یك دختر كوچك دارد می آید این دختر از نظر سنی كوچك است اما خیلی با ابهت است و با صولت و جلالت می آید، رسید جلوی من به من فرمود سید هاشم مگر بچه هایت به تو نگفتند كه من ناراحتم، قبر مرا تعمیر كن؟

گفت من با وحشت از خواب پریدم رفتم والی شام را دیدم جریان را گفتم والی نامه نوشت به سلطان عبدالحمید، سلطان جواب نوشت كه ما جرئت نمی كنیم اجازه ی نبش قبر بدهیم به همین آقای سید هاشم بگویید خودش اگر جرئت دارد قبر را نبش كند و آن را تعمیر كند ما دست نمی  زنیم. سید هاشم چند تا از علمای شیعه را خبر كرد كه آنها حرم را قرق كردند، ضریح را كنار گذاشتند كلنگ را به قبر زدند، مقدار كمی كه قبر را كندند آثار رطوبت پیدا شد، پایین تر رفتند، دیدند آب آمده در قبر بدن بی بی لای كفن در آب افتاده، سید هاشم رفت پایین دستهایش را برد زیر بدن این سه ساله، بدن را با كفن از توی آبها آورد بیرون، روی زانویش گذاشت، آب قبر را كشیدند،نزدیك ظهر شد، بدن را گذاشتند در یك پارچه ی سفید نماز خواندند، غذا خوردند، باز امد بدن را گرفت روی دستش، تا غروب اینها مشغول بودند، تا سه روز قبر را تعمیر كردند و به جای آب از گلاب استفاده می كردند و گل درست می كردند و قبر را می ساختند.

قبر ساخته شد، سید هاشم یك پارچه دیگر از خودش آورد، روی كفن انداخت، بدن را برداشت و در قبر گذاشت. علمای شیعه می گویند در این چند روزه همه گریه می كردند سید هاشم هم همینطور، اما روز سوم وقتی سید هاشم بدن را در قبر گذاشت و آمد بیرون داد می زد گفتم سید هاشم چه شده كعه فریاد می زنی؟ گفت به خدا دیدم آنچه شنیده بودم، هی داد می زد رفقا به خدا دیدم آنچه شنیده بودم. گفتم سید هاشم چه دیدی؟ گفت به خدا وقتی این بدن را بردم در قبر دستم را از زیر بدن بیرون كشیدم یك مقدار گوشه ی كفن عقب رفت دیدم هنوز بدنش كبود و سیاه است، هنوز جای ان تازیانه ها روی بدن این سه ساله باقی است.

زیارت عاشورا به صورت مفصل و مختصر ، بر چند وجه است ، كه همه انها به خصوصه  دراخبار منصوص است .

وجه اول: انچه در روایت صفوان از حضرت صادق نقل شده كه ان از همه اقسام دیگر ابسط  واجمع اداب ،    

اكمل و افضل دراجر و ثواب میباشد، ان رابه وجهی كه رعایت احتیاط  هم دران شده باشد بیان میكنیم:

درحال شروع ، اول به هر لفظ و بیانی كه بخوا هد و بر زبانش جاری گردد با زیارت و سلام  به جانب حضرت امیر المؤمنین  توجه نماید ، و اگر زیارت شریفه امین الله را اختیار نماید، فضل ثواب آن چندین برابر خواهد بود، و بعد از آن دو ركعت نماز زیارت ایشان را بخواند، سپس به جانب كربلا توجه نماید و زیارت وسلامی _ولو مختصر _ كه مشتمل بر مبالغه در لعن بر دشمنان حضرت ابی عبدلله باشد، بنماید، پس از إآن دو ركعت نماز زیارت ایشان را بجا آورد و بعر از آن صد مرتبه تكبیر بگوید، بعد شروع به خواندن زیارت عاشورا تا آخر آن با صد مرتبه لعن و صد مرتبه سلام بنماید، تا منتهی شود به دعا، سجده و بعد از آن دو ركعت نماز زیارت بخواند، سپس دعایی كه معروف به دعای علقمه است، بخواند.

وجه دوم: آن وجهی است كه در روایت علقمه از حضرت امام محمد باقر مذكور است، وآن موافق است با همان وجه اول جز بر دو امر:

اول: آن كه زیارت حضرت امیر المؤمنین جز آن نیست.

دوم: آن كه دعای علقمه جز آن نیست.

پس اولا زیارت و سلامی _ ولو مختصر_ به جانب كربلا می كنند كه مشتمل  بر مبالغه و لعن بر اعداء و قاتلان حضرت ابی عبدلله می باشد، بعد از آن دو ركعت نماز زیارت ، بعد از آن صد مرتبه « الله اكبر» ، بعد از آن متن زیارت عاشورا با صد مرتبه لعن و صد مرتبه  سلام تا منتهی شود به دعا و سجده ، و بعد از آن دو ركعت نمازی دیگر، و عمل تمام شود.

و فضیلت این قسم بر این نحو است كه حضرت امام محمد باقر به علقمه فرمودند:هر گاه به جا آوردی این نماز و زیارت كننده، و خداوند از برای تو صد هزار هزار درجه می نویسد، و تو مانند كسانی كه با حضرت ابی عبدلله الحسین شهید شدند، می باشی، به وجهی كه با آنها در درجاتشان شریك می شوی، پس شناخته نخواهی شد مگر در جمله شهدائی كه با آن حضرت شهید شدند، و خداوند از برای تو ثواب زیارت هر نبی و هر رسول ، و ثواب هر كس كه آن حضرت را كه از روز شهادت تا به حال زیارت كرده می نویسد.

وجه سوم: وجه مختصر وساده محسوب می شود باهمین وجه دوم موافق است، ولكن با اختصار در صد مرتبه لعن و صد مرتبه سلام، و این اختصار به وجهی كه موافق با نص و روایت باشد به این كیفیت است كه عالم ربانی ملا شریف شیروانی در مجموعه «الصدف المشحون» از امام هادی روایت می كند: هر كسی زیارت عاشورا را بخواند و بعد از آن یك مرتبه «اللهم العن اول ظالم، .... اللهم العنهم جمیعا» را گفت نود و نه مرتبه بگوید: «اللهم العنهم جمیعا» و بعد از آن یك مرتبه «السلام علیك یا اباعبدلله و علی الارواح التی، ... اصحاب الحسین» را گفت نود و نه مرتبه بگوید: "السلام علی الحسین، ... و اصحاب الحسین» مثل این است كه همه لعن و سلام را از اول تا آخر صد مرتبه خوانده است.

 1- امام صادق فرمود: اگر یكی از شما تمتم عمر خود را حج كند اما به زیارت حسین نرود، از  كسانی است كه حقی از حقوق خداوند و رسول خدا را ادغا نكرده، چرا كه حق حسین از طرف خداوند بر هر مسلمانی واجب است.

2- در حدیث دیگری  امام صادق نسبت به كسی كه می تواند به زیارت امام حسین برود ولی این كار را نمی كند فرمود: او پیامبر ما را عاق كرده است.

3- در روایت دیگری حضرت فرمود: هر كه یك سال بر او بگذرد و به زیارت حسین نرود، یكسال از عمرش كم می شود، سپس فرمود: اگر بگویم كه یكی از شما سی سال قبل از اجل خود می میرد، راست گفته ام.

4- در حدیپی دیگر امام باقر فرمود:هر كه تا زنده هست به زیارت قبر حسین نرود، دین و ایمانش ناقص است و اگر به بهشت هم برود در آنجا مقامش از همه مومنان پایین تر است.

5- امام صادق فرمود: هر كسی حسین را با معرفت به حق و مقام او( امامت و ولایت) ، زیارت كند، خداوند ثواب هزار حج  پذیرفته و هزار عمره پذیرفته برایش بنویسد و گناهان گذشته و  آینده او را ببخشد.

 محمد حسن انصاری دارای چند فرزند بود كه سومین فرزند ایشان "شیخ مرتضی" معروف به شیخ كبیر از اهل علم و فضل بود و در نجف به سر می برد. وی در سال 1289 هـ . ق به دنیا آمد و در سال 1322 در دزفول در سن 33 سالگی بر حادثه ای فوت نمود، این شیخ جلیل القدر حرص و ولع ویژه ای نسبت به خواندن زیارت عاشورا در صبح و شب داشت. پس از مرگ بعضی از یارانش او را در عالم خواب دیدند، از او پرسیدند بهترین و نافع ترین اعمال آنجا كدام است، در پاسخ سه بار فرمود: زیارت عاشورا.

امام صادق به سدیر فرمود: ای سدیر آیا هر روز حسین را زیارت می كنی؟ عرض كرد: فدایت شوم نه، فرمود:چقدر جفاكارید! سپس فرمود: آیا هر جمعه او را زارت می كنید؟ عرض كردم:نه، فرمود:آیا هر ماه او را زیارت می كنید؟ عرض كردم: نه، فرمود:آیا هر سال او را زیارت می كنید؟ عرض كردم: گاهی می شود!

حضرت فرمود: شما چقدر نسبت به حسین جفا می كنید!آیا نمی دانی كه خداوند دو میلیون فرشته دارد كه پریشان حال، بر حسین می گریند و او را زیارت  می كنند و خسته نمی شوند؟! چه مانعی دارد كه قبر حسین را در هر جمعه پنج بار یا در هر روز یكبار زیارت كنی؟ عرض كردم: فدایت شوم، میان ما و او فرسنگهای بسیار فاصله است، حضرت فرمود: برو بالای بام، سپس به راست  و چپ  توجه كن، آنگاه سر به طرف آسمان بلند كرده، سپس به طرف قبله متوجه شده می گویی: « السلام علیك یا ابا عبدلله ، السلام علیك و رحمه الله و بركاته » اگر چنین كنی برای تو یك زیارت می نویسند، یك زیارت معادل یك حج و عمره است.

سدیر گفت:بیشتر روزها من بیشتر از بیست مرتبه چنین زیارت می كنم.

امام حسین به پیامبر عرضه داشتند: پاداش كسی كه شما را زیارت كند چیست؟

پیامبر فرمودند: پسرم كسی كه مرا در حال حیات و بعد از آن زیارت كند یا به زیارت تو و برادرت آید بر من لازم است كه در روز قیامت به زیارتش رفتهتا او را از عذاب گناهش برهانم.

و در روایت دیگر گفته شده « همانا فاطمه دختر محمد نزد زائران قبر فرزندش حسین حضور یافته و برای گناهانش طلب آمرزش می كند.

امام صادق فرمود: «حسین در نزد پروردگارش... به زائرانش نظر می كند. او نگاه می كند كه چه كسی برای آن حضرت گریه می كند، پس برای او طلب آمرزش كرده و پدرانش را می خواند تا برای آن زائر دعا كرده و طلب آمرزش و مغفرت نمایند. سپس امام حسین می فرماید: اگر زاور من می دانست كه خدا چه چیزی برای او عطا می فرماید شادی او بیشتر از جزع و بی تابی او می شد.

جابر جعفی در ضمن یك حدیث طولانی از امام صادق روایت كرده است كه فرمود:

"چون از نزد قبر حسین بازگشتی، ندا كننده ای تو را ندا می دهد كه اگر آن را می شنیدی، تمتم عمكر را نزد قبر شریف حسین اقامت می گزیدی. آن منادی می گوید: خوشا به حال تو ای بنده خدا كه سود فراوان بردی و به سلامت ( در دین) دست یافتی. عمل از سر بگیر كه گناهان گذشته ات آمرزیده شد."